lublin hotele - meble dla dzieci - pokój - pokój - due dilligence -

się zawieszony w powietrzu zgięty mały palec, lecz kiedy tylko on go spost­rzega, palec znika. — Przychodzi mi na myśl inna część twojej anatomii, która charakteryzuje cię o wiele lepiej. W starożytnej grece nazywali to delta. — Ohydnie tandetne określenie. — I bardzo celne. — Nakazuję ci milczeć. Jesteś zwykłym, zdegenerowanym, trzeciorzędnym lublin hotele pisarzyną. Boże, nic dziwnego, że “Times Literary Supplement” nazywa cię zniewagą poważnej angielskiej powieści. — A ja uważam to za jeden z najpiękniejszych kwia­tów w moim ogródku. — Nic dziwnego. Jest to jedyny powód do dumy, jaki masz. Panuje cisza. On odchyla się do

tyłu i spogląda na łóżko. — Uświadomiłaś mi meble dla dzieci przynajmniej jedną rzecz. Teraz widzę, że i tak już poplątana ewolucja kompletnie zwa­riowała, kiedy wprowadziła na scenę kobiety. — I ciebie z jednej z nich. — Za co od tamtej pory robicie nam wszystkie moż­liwe podłe i mściwe świństwa. — Coś, o czym wy, niewinni, czyści jak lilie, znani ze swego pokój pokojowego usposobienia mężczyźni nie macie zielonego pojęcia. — Dopóki nas nie nauczyłyście. — Nie przeszkadzaj sobie. Proszę, mów dalej. Nie­przeliczone zastępy patentowanych męskich paranoików stoją ramię w ramię przy tobie. On wyciąga palec w stronę

drzwi. — Powiem ci coś jeszcze. Gdybyś była Kleopatrą, twoją cypryjską ciotką i Heleną Trojańską w jednej pokój osobie i stanęła nagle tutaj, nie chciałbym cię dotknąć nawet kijem. — Nie obawiaj się. Wolałabym być zgwałcona przez stado orangutanów. — Zupełnie mnie to nie dziwi. — Spotkałam paru pożałowania godnych... — I biedne te orangutany. Zapada cisza. — Jeśli choć przez chwilę sądzisz, że ujdzie ci to płazem... — A jeśli ty sądzisz, due dilligence że nie wolałbym raczej zostać analfabetą, niż jeszcze raz zostać zamknięty sam na sam z tobą w jednym pokoju... — Nie wybaczyłabym ci tego, nawet

gdybyś czołgał się stąd do wieczności. — Ani ja, gdybyś ty przeczołgała się z powrotem. — Nienawidzę cię. — Ani w połowie tak jak ja ciebie. — O łóżka nie, nie potrafisz. Ja potrafię nienawidzić jak kobieta. — Która nie potrafi utrzymać w swej głowie jednej myśli przez choćby pięć minut. — Potrafi, potrafi. Przy pętakach takich jak ty. On nagle uśmiecha się, wkłada ręce do kieszeni szlaf­roka i siada na łóżku. — Przejrzałem twoją grę, moja dobra kobieto. — Nie waż szkolenia dla firm się nazywać mnie swoją dobrą kobietą. — Bardzo dobrze wiem, dlaczego naprawdę stałaś się niewidzialna. —

Zapada cisza. Kpiąco przyzywa ją nie­znacznym gestem. — No chodź. Wiesz, że nie możesz oprzeć się jabłku. Mimo że jesteś tylko archetypem. Znów zapada cisza, lecz w końcu od strony drzwi odzywa się szorstki szkolenia biznesowe głos: — Dlaczego? — Ponieważ, gdybyś nie była niewidzialna, owinął­bym cię wokół mojego małego palca — unosi go — w mniej niż pięć minut. Następuje chwila brzemiennej ciszy. A potem od stro­ny drzwi rozlega się dźwięk niemożliwy do opisania za pomocą zwykłego alfabetu (greckiego czy angielskiego), jakieś “urrgh" czy “arrgh", wysokie szkolenia dla firm i niskie zarazem, dźwięk wolno

podrzynanego gardła, palonej duszy, wy­trzymałości rozciągniętej poza granice wytrzymałości, udręczonej udręki. Jest bliski, ale jednocześnie zdaje się pochodzić z najgłębszych czeluści wszechświata, z osta­tecznego i najgłębszego sedna istoty ożywionej i — oży­wionego razem z nią — cierpienia. Postronnemu słucha­czowi, zwłaszcza wyznawcy mniej optymistycznej szkolenia biznesowe teorii natury kosmosu, która twierdzi, że pewnego dnia musi on zapaść się w sobie z czystego przerażenia swym idiotycznie oczywistym bezsensem, musiał ten dźwięk wydać się bardzo trafny i dogłębnie poruszający. Jednak mężczyzna na łóżku w szaro wyściełanym pokoju wyda­je się raczej cynicznie rozbawiony tą krzyżówką

łóżka - szkolenia dla firm - szkolenia biznesowe - szkolenia dla firm - szkolenia biznesowe -